3
« Last post by MaiVizhi on April 16, 2026, 10:17:22 PM »
ஒரு ஆவரேஜ் மிடில் கிளாஸ் பேமிலில பிறந்த எல்லாரோட கனவும் சீக்கிரம் படிப்பு முடிச்சு ஒரு வேலைக்கு போகணும்னு தான். அப்படித்தான் எனக்கும் இருந்துச்சு.
எங்க ஊரு பாலக்காடு பார்க்க ரசிக்க இயற்கை அழகா இருந்தாலும், வேலை வாய்ப்பு, ஹையர் ஸ்டடீஸ், அடிப்படை வசதின்னு எல்லாத்துக்கும் பின்னோக்கி இருக்குற கிராமம் தான் அதிகம். அதனால எனக்கு வேலைக்கு கோயம்புத்தூர் தான் பெஸ்ட் ஆப்ஷனா இருந்துச்சு. பைனல் செம் முடிச்சு வேலை கனவோட காத்துட்டு இருக்குற எனக்கு, கோயம்புத்தூர் சரவணம்பட்டி ஐடி பார்க்ல ஒரு சின்ன கார்ப்பரேட் கம்பெனில இருந்து இன்டர்வியூ கார்டு வருது, எனக்கு அளவில்லா சந்தோஷம்.
அம்மாவ கூப்ட்டு நிறைய கனவுகளோட இன்டர்வியூக்கு கோயம்புத்தூர் போனேன்.
எனக்கும் அம்மாக்கும் முன்னாடி அந்த கம்பெனி ஹெச்.ஆர் காட்டுனது 2 மாசம் டிரைனிங் முடிச்சு நல்ல சேலரில அங்கேயே வேலைனு ஒரு மாய உலகத்தை தான். ரெண்டு மாசம் 30000 கட்டி ஆண்ட்ராய்டு டெவலப்மென்ட் கோர்ஸ் படிச்சு நெக்ஸ்ட் மன்த் ஆண்ட்ராய்டு டெவலப்பரா நல்ல சேலரில வேலைன்னு சொன்னதை நம்பி, அட்வான்ஸ் கட்டி ஹாஸ்டல் ரூம் பார்த்து கோயம்புத்தூர் லைஃப் ஸ்டார்ட் பண்ண படிச்ச முட்டாள் தான் நான் நு எனக்கு லேட்டரா தான் புரிஞ்சுது.
யெஸ், சி.எஸ்-ல இன்ஜினியரிங் முடிச்சவங்களுக்கே கோடிங் கஷ்டமா இருக்குற நிலைமையில, பி.எஸ்சி மேக்ஸ் முடிச்ச எனக்கு 2 மன்த்ஸ் பேசிக் ஜாவா கூட கோட் பண்ண முடியல. டெய்லி 2 ஹவர்ஸ் கிளாஸ், டெய்லி டாஸ்க் திட்டு வாங்காம இல்ல அசிங்கப்படாம முடிக்க காப்பி பேஸ்ட் கோடிங்னு நான் என்னையே ஏமாத்துன நாட்கள். ஹாஸ்டல் பீஸ்க்கும் டெய்லி அடிப்படை தேவைக்கும் ஒவ்வொரு டைம் அம்மா காசு போட்டு விடுறப்பவும், அவங்களை எல்லாம் தெரிஞ்சும் ஏமாத்துறோம்னு வலியும் இருந்துச்சு.
கோர்ஸ் முடியுற லாஸ்ட் நாள் அது என் லைஃப்ல நான் மறக்க முடியாத நாள். பைனல் லைவ் டெஸ்ட் முடிச்சு எங்க ட்ரைனி சொன்னாங்க, நல்ல ஸ்கோர் பண்ணி நெக்ஸ்ட் லெவல் போனா தான் இன்டர்வியூ, அதுல செலக்ட் ஆனா தான் இங்க ஜாப்... செலக்ட் ஆன ரெண்டு பேர் தவிர என்னையும் சேர்த்து மத்த 24 பேரும் 'பெட்டர் லக் நெக்ஸ்ட் டைம்'னு... டெம்பரரி ஐடி கார்டு வாங்கி வெச்சு, பார்டிசிபேஷன் சர்டிபிகேட்டோட கட்டுன 30000-க்கு பில் கொடுத்து ஐடி பார்க் கேட்டுக்கு அனுப்பிட்டாங்க.
இன்னைக்கு அப்பாயின்மென்ட் லெட்டர்க்கு வெயிட் பண்ணி ஊரு சொந்தம் எல்லாரும் சொல்லியும் கேட்காம எனக்காகவே நின்ன பேரண்ட்ஸ்.. வேலை இல்ல, கையில காசு இல்ல, நெக்ஸ்ட் என்னன்னு தெரியாது.. இத சொல்லி அழக்கூட தெரிஞ்ச யாரும் அங்க இல்லாம அன்னைக்கு அந்த ஐடி பார்க் கேட்டுல நின்னது இன்னைக்கு நெனச்சாலும் நான் உடைஞ்சுடுவேன்.
த ஃபர்ஸ்ட் ஃபெயிலியர் இன் மை லைஃப். ஆனா அந்த ஃபெயிலியர் தான் அடுத்து என் லைஃப மாத்துச்சு.. அந்த பெயின், பேரண்ட்ஸ்க்கு கொடுத்த ப்ராமிஸ், ஹாஸ்டல்ல இருந்த கொஞ்ச நல்ல பிரண்ட்ஸ் அவங்க சப்போர்ட்ல வீட்டுக்கு வேலையில ஜாயின் பண்ணிட்டேன்னு பொய் சொல்லி அங்கேயே வேற கம்பெனில வேலை தேடுனேன். அப்படித்தான் பேசிக் டிகிரிக்கு சூட் ஆகுற மெடிக்கல் கோடிங் ஃபீல்டுல ஜாயின் ஆனேன். ஃப்ரீ டிரைனிங் அகைன் 2 மன்த்ஸ் வித்தவுட் சேலரி.. ஹாஸ்டல் பீஸ் செலவு, வீட்டுக்கு சேலரினு எல்லாத்துக்கும் நகையை வெச்சு கடன் வாங்கி, ஃபுட்டுக்கு வெறும் மாசம் 500-க்கும் கம்மியா செலவு பண்ணி வலிக்கு முன்னால் பசி காணாம போன 60 நாட்கள்...
நிஜமாவே அந்த தோல்வியோட பெயின் தான் இன்னைக்கு நல்ல கம்பெனில சர்டிஃபைடு கோடரா, டீம் லீடா எங்க பேரண்ட்ஸ் ஆசைப்பட்ட நல்ல சேலரில வேலை பார்த்து பேமிலிய பார்த்துக்கிறேன். ஆனா என்ன இருந்தாலும் டெய்லி அந்த கேட் தாண்டி போறப்போ நான் அன்னைக்கு நின்ன அந்த மொமெண்ட் என் கண்ணுல வந்து போகும்."
இதுல நான் லேர்ன் பண்ண இன்னொன்னு, லைஃப்ல நமக்கு புடிச்சவங்கள கஷ்டப்படுத்தாம இருக்க பொய் சொல்லலாம், ஆனா எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் அந்த பொய்யை உண்மையாக்கணும்..."