Recent Posts

31

கவிதை நிகழ்ச்சி - ஓவியம் உயிராகிறது / Re: ஓவியம் உயிராகிறது - நிழற்படம் எண் - 394

« Last post by Shreya on January 06, 2026, 11:19:50 AM »

                                       மண் வாசனை..!

சூரியன் உதிக்கும் முன்னே அவனோ
சுறுசுறுப்பாய் எழுந்து விடுவான்
ஊரே தூங்கும் நேரம்தான்
விழி திறந்து நடந்தோடுவான்..

அவன் சேற்றில் கை வைத்தால்தான்
நாம் சோற்றில் கை வைக்க முடியும்..
சொந்த நிலம் கூட இல்லையென்றாலும்
அந்த மண்ணையே தாயாய் மதிப்பான்..!

பகலெல்லாம் சூரியன் சுட்டெரிக்க
வியர்வைத் துளி நிலத்தில் விழ..
முதுகெலும்பு வளைந்தாலும்
ஏர் பிடித்து உழைத்தே நிற்பான்..!

மழை பொய்த்தால் ஒரு கவலை..
மழை கூடினால் ஒரு கவலை..
கடன் சுமை கழுத்தை நெரிக்க
கண்ணீர்த் துளிகள் மண்ணில் வடிகின்றன..!

இயற்கை ஒருபுறம் சோதிக்க,
மனிதர்கள் மறுபுறம் வதைக்க..
ரத்தமெல்லாம் வியர்வையாய் சிந்தும் இவன்
உலகுக்கே உணவளிப்பவன்..
இன்றும் ஏழ்மையில்
வாடுவது கொடுமையல்லவா?

நாள் முழுதும் உழைத்த நிலத்தில்
இன்று முத்துச்சரமாய் நெல் மணிகள்..
வியர்வை சிந்தி வளர்த்த பயிர்கள்
வீடு வந்து சேரும் பொன்னாளே..!

பானை சுற்றிய மஞ்சள் கொத்து
நம் வாழ்வில் மங்கலம் சேர்க்கட்டும்..
புதிய அரிசியின் வாசனையில்
வறுமை விலகிப் போகட்டும்..!

கரும்பின் இனிப்பைப் போலவே
அவன் வாழ்க்கை மாறட்டும்..
விளைந்த பயிருக்கு நல்ல விலை
அதுவே விவசாயி காணும் பெரிய பொங்கல்..!

உழைக்கும் கரங்கள் உயரட்டும்
உழவர் திருநாள் சிறக்கட்டும்
பானையில் பொங்கல் பொங்கட்டும்
வானம் மும்மாரி பொழியட்டும் 
மண் வாசனை எங்கும் பரவட்டும்
இனிதாய் மகிழ்ச்சி பெருகட்டும்..!

இனிய பொங்கல் திருநாள் வாழ்த்துக்கள் அனைவருக்கும்!!!!

32

STORIES / The Ant and the Flooded Path

« Last post by MysteRy on January 06, 2026, 10:23:41 AM »

One bright morning, after a heavy night of rain, little Antara the Ant set out to return to her anthill after a long day of foraging. She had found crumbs big enough to feed her family for days, and her heart was filled with pride. But as she reached the path leading home, her tiny heart sank — the familiar trail had turned into a stream. The heavy rain had flooded her way.

The once-dry soil was now muddy and slippery. The twigs that once guided her steps were floating away. For a moment, Antara stood still, staring at the rushing water.

“Oh no,” she murmured, “how will I ever cross this?”

She thought of turning back, but the thought of her hungry siblings waiting at home gave her courage. “No,” she said firmly, “there must be a way.”

Antara began to look around. A few leaves had fallen nearby, floating gently on the water. She climbed onto one, and to her surprise, it carried her! Slowly, she paddled with her antennae, pushing her little boat from one leaf to another, balancing her food on her back.

But then, she reached a spot where the leaves could go no farther. The water grew deeper, and the leaves began to drift away. Antara quickly jumped onto a nearby pebble that poked out of the water. She tested it — it was firm. Then she looked ahead and saw another pebble a short distance away.

“Perfect!” she said. One pebble at a time, she hopped, creating her own bridge across the flooded path.

It took patience. Once, she slipped and almost lost her crumb, but she caught it just in time. Bit by bit, she reached the dry side of the path.

When she finally stood before her anthill, drenched but victorious, the other ants rushed out to greet her. “Antara, you made it! How did you cross the flood?” they asked.

Antara smiled, shaking off a drop of water from her feeler. “When the path is blocked,” she said, “make a new one. The storm may flood the way, but it cannot stop the determined heart.”

That night, the colony feasted on the crumbs she brought. And from that day on, whenever it rained and the ground was wet, the young ants would whisper to each other, “Remember Antara — the ant who made boats from leaves and bridges from pebbles.”

***
Moral Lesson:

This story is for you, dear reader — the one who often feels like giving up when life floods your path. Like the ant, you may meet obstacles that seem too strong, too sudden, or too unfair. But remember: no good thing comes easily. Greatness is not found on dry and easy roads — it is discovered when you choose to build bridges over the waters that block your way.

Every leaf the ant used, every pebble she stepped on, represents courage, patience, and faith in the face of difficulty. The flood did not stop her; it only revealed her strength.

So when trials and temptations come your way, do not despair. Use what you have — your wisdom, your creativity, your determination — and keep moving forward. For those who endure the storm with faith and courage will one day stand on solid ground, stronger and wiser than before.

Message:
The flooded path is not your end; it is the test that shapes your greatness.

33

STORIES / The Ant and the Dove

« Last post by MysteRy on January 06, 2026, 10:18:21 AM »

A thirsty ant went to a river to drink but lost his balance and fell into the water. A dove, seeing the ant in distress, quickly plucked a leaf from a nearby tree and dropped it into the water near the ant. The ant climbed onto the leaf and floated safely to the riverbank. He was so grateful for the dove's kindness.
Later, a hunter came to the forest and aimed his gun at the dove, intending to shoot her. The ant, seeing the danger, quickly bit the hunter's ankle. The hunter cried out in pain, dropping his gun. The loud noise scared the dove, who immediately flew away to safety. The ant had repaid the dove's kindness by saving her life.

Moral: A single act of kindness deserves another.

34

கவிதை நிகழ்ச்சி - ஓவியம் உயிராகிறது / Re: ஓவியம் உயிராகிறது - நிழற்படம் எண் - 394

« Last post by SweeTie on January 06, 2026, 08:33:32 AM »

காளைமாடு ரெண்டு கட்டி
கலப்பை பூட்டி வயல் உழுது
நாட்டு  சம்பா நெல் விதைத்து
ஏற்றமதில் நீர் இறைத்து
கன்னி  பெண்கள் நாற்றுநட்டு
குருவி காகம் கொத்தாம
நடுநடுவே வெருளிநட்டு
இரவு பகல் காத்திருந்து
விளைந்த  பயிர்….  அறுவடைக்கு
நாள் பார்த்து படையல் போட்டு 
கதிர் வெட்டி சூடு போட்டு 
வீடு வந்து சேரும்  நெல்லுமணி
பொன்விளையும் பூமியென
உழவண்வண் கொண்டாட
வந்திடுமே  பொங்கல் தைப்பொங்கல்
 
 நெல்லை  குத்தி அரிசியாக்கி
பச்சரிசி  பால் கலந்து 
பயறுடனே  சக்கரையும் 
நெய்யில் வறுத்த முந்திரியும்
கம கமன்னு மணமெழுப்ப
ஏலக்காய் கொஞ்சம்  தூள்செய்து
தூக்கலாக தூவிவிட்டு  ... ஆஹா   ...ஒஹோ....என
குழந்தைகள்  அனந்த கூச்சலிட
பொங்கலோ  பொங்கல்  என
பெண்களோ  குரவையிட 
வந்திடுமே  பொங்கல் தைப்பொங்கல்

உலகுக்கே உணவூட்டும் உழவன்
உழைப்பால் உயர்ந்தவன் ஆவான்
அறியாத மூடர்கள் அவனை 
குறைவாக  எண்ணி நகைப்பார்
சேற்றிலே  காலூன்றும்   உழவன்
இல்லலாமல்…..  மக்கள் 
சோற்றிலே  கை வைக்கலாமா?

சேற்றிலே   அவன் உழைப்பு 
சுத்த காற்று அவன் மூச்சு
நோய்  நொடி   ஏதுமில்லை 
நிம்மதியான வாழ்க்கை
நாடு விட்டு நாடு
பணம் தேடி  ஓடிடுவார்
கறை படியா  வெள்ளைஉடை
கலையாத  கேசம்
மனம் முழுதும்  சங்கடங்கள்
சொல்லி அழ யாருமில்லை 
சுதந்திர  காற்றும்  இல்லை
என்னடா  வாழ்க்கை இது  என
ஏங்குவார் பலரும் இங்கே 
 

35

Video Songs / Re: Albums songs ( all languages )

« Last post by Yazhini on January 06, 2026, 06:32:50 AM »

தாய் தமிழே!!!

36

மருத்துவ மற்றும் அழகுக் குறிப்புகள் - Health & Beauty / Simple Habits to Ease Everyday Discomfort 🧠🌿

« Last post by MysteRy on January 06, 2026, 06:09:00 AM »

1️⃣ Feeling nervous
Slow, mindful breathing can calm your body when your thoughts start racing. We all forget to breathe properly sometimes.

2️⃣ Mild anxiety
Place one hand on your chest and take a few deep breaths. It sounds simple, but it really helps reset your rhythm.

3️⃣ Stuffy nose
Gently cooling the face can bring temporary relief. Just don’t overdo it straight from the freezer.

4️⃣ Trouble falling asleep
Lower the lights, slow your breathing, and let your body know it’s time to rest. Scrolling usually makes it worse… we’ve all been there.

5️⃣ Light dizziness
Pause, sit down, and focus on your breath until things feel steady again.

6️⃣ Hiccups
Take a deep breath and hold it for a few seconds. It’s a classic trick for a reason.

7️⃣ Mild headache
A gentle hand or neck massage can release tension and ease discomfort.

🌱 Important note
These are simple comfort habits for mild, everyday situations. They don’t replace medical advice or treatment.

✨ Little reminder
Listening to your body, slowing down, and breathing calmly are small habits that support daily well-being.

37

GENERAL / Re: Good Morning

« Last post by MysteRy on January 06, 2026, 05:51:30 AM »

38

கவிதை நிகழ்ச்சி - ஓவியம் உயிராகிறது / Re: ஓவியம் உயிராகிறது - நிழற்படம் எண் - 394

« Last post by Sethu on January 06, 2026, 01:15:41 AM »

b]விண்ணிற்கு ஆராய்ச்சி செய்ய எத்தனை விஞ்ஞானிகள் இருந்தாலும்.... மண்ணைப் பண்படுத்தத் தெரிந்த விஞ்ஞானி விவசாயிகளே..." -

விவசாயிகளே உண்மையான விஞ்ஞானிகள் என்ற கருத்தை மறுக்க முடியாது யாரினாலும்!

"உலக வாழ்வின் அடிப்படை ஆதாரம் விவசாயமே.....
தாய் இன்றி சேய் இல்லை என்பது போல விவசாயம் இன்றி அன்னம் இல்லையே..." - விவசாயத்தின் அவசியத்தையும், உணவின்றி வாழ இயலாது என்பதையும் விளக்குகிறது நமக்கு!

"சேற்றில் கை வைத்து பாடுபடுபவன் இணையில்லா விவசாயி...
நெற்பயிரும் தலை நிமிர்ந்து நிற்கும் வரை எத்தனை போராட்டம்..." -
விவசாயியின் போராட்டத்தையும், உழைப்பையும் போற்றுகிறது!

மண் மனிதனின் முதல் தோழன்!
மண் மனிதனின் கடைசி எதிரி !
கருவறை தாண்டிய பாதங்கள் மண்ணின் முதுகு மிதித்து புழுதி பிடித்து உரண்டு புரண்டு உறவாடுகின்றன..."
மண் மீதான மனிதனின் தொடர்பையும், விவசாயியின் உழைப்பையும்  உணர்த்துகின்றன கவிதை வரிகள் !

"வாடிய பயிரைக் கண்ட போதெல்லாம் வாடினேன் எனும் பெரியோரின் வாக்கு... பெற்ற பிள்ளை போல பேணி வளர்ப்பான் விவசாயி..."
விவசாயியின் மனத்தையும், பயிர்கள் மீதான பாசத்தையும் காட்டுகிறது!
விவசாயத்தைக் காப்போம்!

39

கவிதை நிகழ்ச்சி - ஓவியம் உயிராகிறது / Re: ஓவியம் உயிராகிறது - நிழற்படம் எண் - 394

« Last post by Ramesh GR on January 05, 2026, 10:53:30 PM »

வயலில் நிமிர்ந்து நிற்கும் கதிர் சொல்லும் அவன் உழைப்பை

கூடத்தில் இருக்கும் காளை சொல்லும் அவன் அன்பை

பசி என கையந்து கைக்கு கூரும் அவன் கருணையை

அந்த கலப்பை சொல்லும் அவன் இரத்தத்தில் உள்ள விடாமுயற்சியை

அங்கே சிதறி கிடக்கும் சோற்று பருக்கை சொல்லும் அவன் உழைப்பை

அந்த குப்பை தொட்டியில் அழுகிய நிலையில் இருக்கும் பழம் சொல்லும் அவன் வலியை

அங்கே உயர்ந்து நிற்கும் கட்டிடம் சொல்லும் அவன் வேதனையை

அங்கே வறண்டு இருக்கும் நிலம் சொல்லும் அவன் கண்ணீரை

இறுதியாக அந்த பூச்சி மருந்து சொல்லும் அவன் உயிரின் ருசியை.......

உணவை பார்த்து ரசித்த கண்கள்

தொட்டு உணர்ந்த கைகள்

ருசித்து உண்ட நாக்கு

பசியாரிய வயிறு

 இதில் நாம் கண்டது உணவை மட்டுமே அதன் பின் உள்ள வலியை அல்ல

உணவின் ருசியை பார்க்கும் நாம் அதை நமக்கு தந்தவன் நிலை உணரவில்லை

பசிகும் அனைவரும் உழுது உண்ணும் நிலை வரும்...

 அப்போது நினைவுக்கு வரும் உழவனின் தியாகம்

40

கவிதை நிகழ்ச்சி - ஓவியம் உயிராகிறது / Re: ஓவியம் உயிராகிறது - நிழற்படம் எண் - 394

« Last post by Yazhini on January 05, 2026, 10:37:31 PM »

நிதம் நிதம் சோறு தின்றோம்
அது வந்த வழி உணரலையே...
பக்குவமாய் பசி ஆத்தியவனை
நாமும் தான் பாக்கலையே...
கொண்டாட வேண்டியவனை
கொஞ்சம் கூட நினைக்கலையே...

தரணியின் தாயுமானவனை
தந்திரம் தான் சூழ்ந்ததோ...
இயற்கை விஞ்ஞானியை
செயற்கை தான் தின்றதோ...
ஆட்கொல்லி மலட்டு விதை
கையேந்த வைத்ததோ...
செயற்கை உரம் தான்
அன்னை அவளை மலடாக்குதோ...

மண்ணை செழுப்பாக்கியவனை
வறுமை தான் ஆட்கொண்டதோ...
அன்று வானம் பார்த்த பூமியையும்
பசுமைப்போர்வையால் போர்த்தினானே
இன்று காய்ந்த வயிறு பசியாற
ஈர துணி போர்த்தினானே...
அவன் கொண்டாடிய அன்னையை
கூறுப்போட்டு விற்றோமே...

டெல்டா பகுதி கூட
வெடித்து நிற்க
ஓடும் ஆறும் தான்
குடுவைக்குள் அடைப்பட
நெற்றிப்பொட்டுக்குள் கசக்கும்
உண்மையும் உணர்ந்திட
இனியொரு விதிசெய்வோம்
பூமிதாயுடன் உறவாடுவோம்...
உழவின்றி நாமில்லை
உழவனின்றி ஒருவனுமில்லை....