Recent Posts

Pages: 1 2 [3] 4 5 ... 10
21
பெருமையும் பணிவும்
அதிகமானால்
கோழை என்பர்..

அன்பும் இரக்கமும்
அதிகமானால்
ஏமாளி என்பர்..

புன்னகையும் வெகுளித் தனமும்
அதிகமானால்
பைத்தியம் என்பர்..

சிந்தனையும் கேள்வியும்
அதிகமானால்
திமிர் என்பர்..

மொத்தத்தில்
மனிதனிடம் இருக்க வேண்டிய
எதுவுமே இல்லாதவனைத் தான்
இங்கு
மனிதன் என்பர்..!
22
கவிதைகள் / கண்ணாடி தோழன்
« Last post by joker on August 10, 2020, 01:10:22 PM »
சின்னஞ்சிறு வயதில்
முதன் முதலில்
உன்னை பார்த்ததும்
ஆச்சர்யம் ஆட்கொண்டது

விளையாட்டு
தோழனாய்  நீ
கையால் தொட எத்தனித்தேன்
முடியவில்லை

நான் சிரித்தால்
நீயும் சிரித்தாய்
நான் அழுதால்
நீயும் அழுதாய்

உணர்வுகளின்
பிரதிபலிப்பாய்
நீ இருப்பதாய்
காலம் எனக்கு
உணர்த்தியது

உன்னை காண்கையில்
அழகாய் தெரிந்தால்
என்னவளுக்கும்
அழகாய் தெரிவதாய்
உணர்ந்தேன்

ஏமாற்றம்
எனை  ஆட்கொள்கையில்
உன்னிடம் தான் வந்து
அழுவேன்,
என்னை பிரதிபலிக்கும்
உன்னைக்காண்கையில்
கோவம் கொப்பளிக்கும்

எதிரில் இருக்கும்
உன்னை அடிப்பேன்
காயங்களும் வலிகளும்
எனக்கு

நிமிர்ந்து பார்க்கையில்
என் மனதை
போல்
துக்கு துகளாய்
சிதறியிருப்பாய்

சிதறிய துகள்கள்
ஒவ்வொன்றும்
என்னை பிரதிபலிக்கும்



23
GENERAL / Re: Daily Info To Ponder
« Last post by MysteRy on August 10, 2020, 01:00:44 PM »

24
GENERAL / Re: Good Morning
« Last post by TiNu on August 10, 2020, 10:33:00 AM »
Good Morning Friends................





25
GENERAL / Re: Good Morning
« Last post by ரித்திகா on August 10, 2020, 08:17:34 AM »
26
GENERAL / Re: Good Morning
« Last post by Ayisha on August 10, 2020, 08:08:18 AM »

27
மெழுகின் ஒளியில்
உருவமொன்று...
சற்றேத் தள்ளி
ரசித்தேன் நானும்
நின்று..
வாடிய முகமும்..
கசக்கிய கண்களும்..
பார்க்கையில்
ஏனோ கூடுகிறது
நெஞ்சில் பரமும்...

உற்றுப் பார்த்தேன்..
மங்கிய ஒளியிலும்..
சற்றேப் பிரகாசமாக
ஒளிர்ந்தது
அவளது முகம்...
மைத்தீட்டா மய்யல்
விழிகளும்...
உதட்டோரம் மர்மப்
புன்னகையும்..
மறைத்திருக்கிறாளா..
அல்லது
மறந்திருக்கிறாளா..?

கேட்க்கிறேன் கேள்வி
அவளிடம்..
ஏ பெண்ணே..
விழிகளில் உயிரைத்
தேக்கி வைத்து
இதழோரம் சிறுப்
புன்னகை சிந்த
மறுக்கிறாய்.. ஏன்?
முறுவலுடன் இமைகளை
மூடித் திறந்தவள்..
எனை நொக்கி
புன்னகையைச் சிறு
முத்துக்களாகச் சிதறச்
செய்தாள்...

அடடே என்ன‌ அழகு..
சிதறிய புன்னகையில்
மய்யல் கொண்டேனோ..
புன்னகையோடு தொடர்ந்த
அவளின் கேள்வியில்
திகைத்து நின்றேனோ..
அவள் கேட்கிறாள்..
என்னை வர்ணிக்கிறாயா
அல்லது ரசிக்கிறாயா..?
உன்னை ரசிப்பதால்
வர்ணிக்கிறேன்
என்றுரைத்தேன்...

வில் போன்று புருவம்
தூக்கி ஏறிட்டவள்..
என் அருகில் வந்து
ரசிப்பாயாக
என்றுரைத்தாள்...
நெருங்கினேன் அவளை..
இவள் எனக்கு
பரிச்சியமானவள்..
விழிகள்  விரிய
அவளைப் பார்க்கிறேன்..
அதிர்ச்சியில் உரைகிறேன்.

துன்பம் நிறைந்த
முகமும்...
நம்பிக்கைற்ற
கண்களும்..
நடுங்கும் உதடு
பிரதிபலிக்கும் பயமும்...
மீண்டும் கேட்கிறாள்..
இப்போது சொல்
ரசிக்கிறாயா என்னை
என்று..!!
விழிகளில் நீர்
ததும்ப
இல்லையேன்றேன்..

இயற்கையை ரசித்தேன்..
செயற்கையை ரசித்தேன்..
ஆணை ரசித்தேன்..
பெண்ணை ரசித்தேன்..
இவளை ரசிக்கத்
தவறிவிட்டேன்...
இவள் ...ஆம்
இவள் நான் தான்...
நான் என்னை
ரசிக்கவில்லை..
என்னை நானே
நேசிக்கவில்லை...

கண்ணீரில் நான்
கரைய...
அவளோ ...
நீ ரசித்தவை உனை
ரசிக்கவில்லை...
நீ நேசித்தவை உனை
நேசிக்கவில்லை..
ஏனேனில்...நீ உன்னை
நேசிக்கவோ ரசிக்கவோ
செய்ததில்லை...

நேசிக்கப் பழகு..
ரசிக்கத் துவங்கு..
மற்றவையை அல்ல..
உன்னை நீயே...
துன்பம் அகலும்..
நம்பிக்கைப் பிறக்கும்..
பயம் மறையும்...
நீ காத்திருக்க வேண்டாம்...
இவ்வுலகம் தானே
உன்னிடம் தஞ்சம்
கொள்ளும்...

என்றுரைத்தாள்..
கண்ணாடியில் என்
பிம்பத்தைப்
பிரதிபலிக்கும்‌ அவள்....
உனை நீ ரசிக்காத வரையில்
உன்னை நேசிப்போருக்கு
நீ
ர‌சனையற்றவளாகிவிடுவாய்
பெண்ணே...

கற்றுக் கொள்...
மீண்டும் அறிவுறுத்த
வருவேன் என்று ‌அசால்ட்டாக
இருந்து விடாதே.. வரமாட்டேன்
என்று அச்சுறுத்தலோடு‌
என் உதட்டோரம் சிறுப்
புன்னகை மலரச் செய்து
மறைந்தாள் அவள்
என்‌ மன பிம்பம்...

உனை நீயே
நேசிக்க கற்காது
இருக்கையில்..
மற்றவர் உனை
நேசிக்க நீ
எதிர்ப்பார்ப்பது
அர்ததமற்றதாகும்...


~ரித்திகா
Pages: 1 2 [3] 4 5 ... 10